ปราสาทสัจธรรม เป็นปราสาทที่ทำด้วยไม้ทั้งหลังที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ตั้งอยู่ ณ บริเวณแหลมราชเวช ตำบลนาเกลือ อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี สร้างขึ้นโดยเล็ก วิริยะพันธุ์ นักธุรกิจผู้ชื่นชอบสถาปัตยกรรมไทยและศาสนาพุทธ เขาเป็นยังเจ้าของพิพิธภัณฑ์ช้างเอราวัณและเมืองโบราณอีกด้วย ชาวบ้านเรียกชื่อปราสาทแห่งนี้โดยทั่วไปว่า “วังโบราณ” หรือ “ปราสาทไม้” ภายในปราสาทได้แฝงเนื้อหาทางปรัชญา และศิลปวัฒนธรรมอันเป็นมรดกของมนุษย์ สะท้อนให้เห็นถึงความสำคัญของศาสนาในฐานะเป็นเครื่องค้ำจุนโลก โดยเน้นหลักสำคัญคือ “ก่อกำเนิดทั้ง 7 และคุณธรรมข้อประพฤติปฏิบัติทั้ง 4”
ปราสาทสัจธรรมได้รับรางวัลประเภทรายการแหล่งท่องเที่ยวดีเด่น จากรางวัลอุตสาหกรรมท่องเที่ยวไทย ประจำปี พ.ศ. 2551
สถาปัตยกรรม
รูปแบบสถาปัตยกรรมภายในปราสาทสัจธรรมเป็นแบบจัตุรมุข (มหาวิหาร) ใช้เสาถึง 170 ต้น โดยใช้ไม้เนื้อแข็ง ประเภทไม้สัก ไม้ตะเคียนทอง และไม้แดง หลังคาทรงท้องสำเภาเรือขนาดกว้าง 100 เมตร ยาว 100 เมตร สูง 100 เมตร ประดับด้วยประติมากรรมไม้แกะสลักที่มีเนื้อหาทางปรัชญา การจำลอง
ค้นพบสัจธรรม
“เราเป็นใครมาจากไหน ดำรงชีวิตได้อย่างไร ชีวิตจะดำเนินไปได้อย่างไร และอะไรคือเป้าหมายชีวิต” เป็นคำถามเชิงปรัชญาที่ถูกถามขึ้นมานับครั้งไม่ถ้วน แต่น่าแปลกที่คำตอบที่ได้กลับมาในแต่ละครั้งแตกต่างกันออกไป และครั้งนี้ก็เช่นกัน….
ณ สถานที่แห่งนี้ เราจะพาทุกท่านไปค้นหาคำตอบอีกครั้งในแบบฉบับของผู้สร้างที่ถูกร้อยเรียงผ่านงานประติมากรรมไม้แกะสลักทุกจุดของปราสาทสัจธรรม ผ่านเส้นทางการค้นพบสัจธรรมชีวิตทั้งเจ็ดประการ ดังต่อไปนี้
สัจธรรมที่ 1
“เราเป็นใคร มาจากไหน”
คำถามที่สื่อสะท้อนถึงสัจธรรมชีวิตแรกของมนุษย์ ถูกนำมาเรียบเรียงคำตอบใหม่อีกครั้งผ่านประติมากรรมแกะสลักธาตุทั้งสี่ (ดิน น้ำ ลม ไฟ) เพื่อย้ำเตือนถึงความเท่าเทียมกันของมนุษย์ ถึงแม้จะแตกต่างทางด้านเชื้อชาติ ศาสนา และฐานะ แต่สุดท้ายเราทุกคนล้วนมีที่มาที่ไปที่เหมือนกัน นั่นคือเกิดจากการประกอบกันของธาตุทั้งสี่
สัจธรรมที่ 2
“ดำรงชีวิตได้อย่างไร”
ภายใต้เปลือกนอกที่แตกต่างกัน เราทุกคนกลับเติบโตมาเหมือนกัน นั่นคือต้องพึ่งพิงธรรมชาติอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ สัจธรรมที่สองจัดแสดงปฏิมากรรมไม้แกะสลักมากมายมาผูกโยงวัฏจักรชีวิตมนุษย์ทั้งการเกิด การแก่ และการเจ็บที่ต้องอิงอยู่กับธรรมชาติ ถึงแม้ว่าภูมิหลังชีวิตของแต่ละคนจะแตกต่างกันก็ตาม
สัจธรรมที่ 3
“จุดจบของชีวิต”
จัดแสดงเรื่องราวเกี่ยววัฏจักรสุดท้ายของชีวิต ‘ความตาย’ ผ่านบุษบกอันเป็นที่ประดิษฐานของพระบรมสารีริกธาตุ เมื่อเราทุกคนเกิดมาตัวเปล่า ก็ต้องจากโลกนี้ไปแบบตัวเปล่าเช่นกัน ไม่สามารถเอาอะไรติดตัวไปได้ เหลือไว้เพียงแต่คุณงาม ความดีหรือสิ่งที่เราทำไว้ให้กับสังคมและคนรุ่นหลังเท่านั้น
สัจธรรมที่ 4
“ตัวอย่างอารยะธรรม”
สัจธรรมที่สี่จัดแสดงภาพปฏิมากรรมของอารยบุคคลที่มีชื่อเสียงในโลกตะวันออกซึ่งจากโลกนี้ไปแล้ว แต่เรื่องราวและคุณงามความดียังคงส่งผลกับการใช้ชีวิตของคนรุ่นหลัง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องของปรัชญาและหลักการดำเนินชีวิตที่มีอิทธิพลต่อคนรุ่นหลังจำนวนมาก
สัจธรรมที่ 5
“อะไรคือเป้าหมายชีวิต”
การค้นหาเป้าหมายชีวิตของตนเองไม่ใช่เรื่องยาก แต่ก็ไม่ง่ายเช่นกัน สัจธรรมที่ห้าจะพาทุกท่านไปหาคำตอบของเป้าหมายชีวิตผ่านภาพแกะสลักเรื่องราวเกี่ยวกับ ‘แนวทางที่พึงปฏิบัติ’ บริเวณเสารอบองค์มหาปราสาท
สัจธรรมที่ 6
“สังคมเปรียบเสมือนเหรียญสองด้าน”
ในทุกสังคมมีทั้งด้านดีและไม่ดีปะปนกันอยู่เสมอ เปรียบเสมือนเหรียญที่มีสองด้าน สัจธรรมข้อที่หกจะไปค้นหาคำตอบว่า หากทุกคนปฏิบัติตาม ‘แนวทางที่พึงปฏิบัติ’ (สัจธรรมที่ข้อที่ห้า) แล้วสังคมจะเป็นแบบใด และหากเราทุกคนละเลยที่จะปฏิบัติแล้วสังคมจะเป็นแบบใด
สัจธรรมที่ 7
“จุดเริ่มต้นของสังคม”
‘ครอบครัว’ เป็นจุดเริ่มต้นของชีวิต เป็นจุดเริ่มต้นของสังคม เป็นเบ้าหลอมค่านิยม ความเชื่อ และลักษณะนิสัย ครอบครัวจึงเปรียบเสมือนโรงเรียนแห่งแรก ครูคนแรก และเพื่อนคนแรกของเรา ในส่วนของสัจธรรมที่เจ็ดนำเสนอนิยามของคำว่า ‘ครอบครัว’ โดยมิได้จำกัดเพียงแค่ตามสายเลือดเท่านั้นแต่ครอบคลุมไปถึงคนที่เรารักและเคารพเหมือนคนในครอบครัวด้วย สัจธรรมสุดท้ายนี้จะพาทุกท่านไปสำรวจหน้าที่ของบุพการี เพื่อให้เราระลึกถึงสิ่งที่ท่านเคยทำให้เรา และให้เราย้อนกลับมามองว่าเราเคยทำอะไรตอบแทนพวกท่านบ้าง และหากในฐานะบุพการี เราได้ทำหน้าที่เหล่านี้ให้ลูกหลานแล้วหรือยัง
